Yeninin Değil, Eski Yılların Kalbe Çizdikleri

 

 

Yeni yılı kutlayalım mı? Yoksa eski yıla mı üzülelim?

Eski yılların kalbe çizdiği motifleri okuyacaksınız bu cümlelerde.

Yeni yılı kutlayanların mı, eski yılı unutmayanların mı olacak yeni yıl?

***

 

 

Yeninin Değil, Eski Yılların Kalbe Çizdikleri

 

Siz 2012'ye "hoş geldin" diyebilirsiniz. Ama ben, gelenden çok gidene meylediyorum bu sefer. "Güle güle 2011" diyorum, tabi gülebilirse eğer…

 

Yara yara üstüne, acı acı üstüne bir 2011'i uğurluyorum tarihin hicranlı sayfalarına. Vahşetin, yarım kalmışlıkların, acıların 2011'ini, yüreklere bıraktığı tarifi imkânsız acı dolu mirasıyla gönderiyorum.

 

Hain ellerin kirli emellerle şehit ettiği kınalı kuzulara bırakıyorum bir yanımı. Bir yanımı, Van'a gönderiyorum; üşüyen ellerin soğuk tenine sıcak bir huzur üfürsün diye. Bir yanımı; yetimlere, bir yanımı öksüzlere veriyorum. Ben aslında kalbimi, ruhumu ve benliğimi, 2011'in ve ondan öncesinin bize bıraktığı masum ve bir o kadar da bahtsız insanlarına uzatıyorum; beni ve benle birlikte her şeyi yaratan Allah'a dönebilelim yine yönümüzü diye…

 

İçki masalarında unutulan çaresizlikleri görmezden geliyorum yine. Gönül gözü ile bakmak için dünyaya, sinemi açabildiğim kadar açıyorum hayata. Temiz ve bir o kadar da cesur bir yürek arıyorum kıymeti kıymetsizleştirenlerin karşısında dimdik duracak. Belki çoğu zaman ağlayacak ama gözlerinden dökülen damlalar çare bekleyenlerin yüreklerindeki yaralara merhem olacak…

 

Susmak istiyorum bu gece. Susmak ve Yusuf'un kokusuna hasret Yakup'un gözleri gibi gönlümün gözlerini açmak… Hiçbir zaman olmayan ve aslında hiç olmayacak bir "baba"dan gerçekleştirmesini beklemeyeceğim hayallerimi. Ben, Ramazan'a, Kurban'a saklayacağım ümitlerimi. Geri çevrilmeyen dualar söyleyeceğim secdelerimde. Olmayan bir "baba"dan değil, ezeli ve ebedi yaratan "Bir Gerçek"ten isteyeceğim isteyebileceğim ne varsa… Ve ne verirse ve neyi de vermezse şükredeceğim şükretmeyenlere inat.

 

Yiyerek, içerek ve eğlenerek karşılamayacağım yeni bir seneyi bu gece. Gülmeyi unutan, mutluluğa hasret kalplere dokunacağım var gücümle. Ölüme gülümseyen bir ruha edilen duaya "âmin" diyeceğim. Kabuk bağlamayan yaralara merhem olmak için ümitler besleyeceğim kalbimin kuytu köşelerinde…

 

Yeni yıla çevirmeyeceğim bu kez yüzümü eski yıllarda kalan acılar hürmetine. Ama sıkı sıkı da sarılacağım ümitlerime! Yılbaşı masasında sefa sürmeyeceğim bu gece! Kalbim, kalbimin beni götürdüğü yerlerde benimle birlikte iz sürenlerle… Kalbim, bu gece "önceyi unutanlarla" değil, eski senelerde bizim için Hakka yürüyenlerle…

 

 

***

 

Muaz Kalaycı

Aktüel Yayın Grubu

Genel Yayın Yönetmeni

 

 

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !