Kategori: SoZuN KaLBi ~~ "...Ve tufandan sonradır artık söylenen sözlerin zamanı..." ~~

Yorumlar (0) :: Yorum yazın! ::

Kategori: SoZuN KaLBi "Bu da geçer Ya Hu!" *** BU DA GEÇER YA HU!.. Dervişin biri, uzun ve yorucu bir yolculuktan sonra bir köye ulaşır. Karşısına çıkanlara, kendisine yardım edecek, yemek ve yatak verecek biri olup olmadığını sorar. Köylüler, kendilerinin de fakir olduklarını, evlerinin küçük olduğunu söyler ve Şakir diye birinin çiftliğini tarif edip oraya gitmesini salık verirler. Derviş yola koyulur, birkaç köylüye daha rastlar. Onların anlattıklarından, Şakir'in bölgenin en zengin kişilerinden birisi olduğunu anlar. Bölgedeki ikinci zengin ise Haddad adında bir başka çiftlik sahibidir. Derviş, Şakir'in çiftliğine varır. Çok iyi karşılanır, iyi misafir edilir, yer içer, dinlenir. Şakir de, ailesi de hem misafirperver hem de gönlü geniş insanlardır... Yola koyulma zamanı gelip Derviş, Şakir'e teşekkür ederken, "Böyle zengin olduğun için hep şükret." der. Şakir ise şöyle cevap verir: "Hiçbir şey olduğu gibi kalmaz. Bazen görünen, gerçeğin kendisi değildir. Bu da geçer..." Derviş, Şakir'in çiftliğinden ayrıldıktan sonra bu söz üzerine uzun uzun düşünür. Birkaç yıl sonra, Derviş'in yolu yine aynı bölgeye düşer. Şakir'i hatırlar, bir uğramaya karar verir. Yolda rastladığı köylülerle sohbet ederken Şakir'den söz eder. "Haa o Şakir mi?" der köylüler, "O iyice fakirledi, şimdi Haddad'ın yanında çalışıyor." Derviş hemen Haddad'ın çiftliğine gider, Şakir'i bulur. Eski dostu yaşlanmıştır, üzerinde eski püskü giysiler vardır. Üç yıl önceki bir sel felâketinde bütün sığırları telef olmuş, evi yıkılmıştır. Toprakları da işlenemez hale geldiği için tek çare olarak, selden hiç zarar görmemiş ve biraz daha zenginleşmiş olan Haddad'ın yanında çalışmak kalmıştır. Şakir ve ailesi üç yıldır Haddad'ın hizmetkârıdır. Şakir, bu kez Derviş'i son derece mütevazı olan evinde misafir eder. Kıt kanaat yemeğini onunla paylaşır... Derviş, vedalaşırken Şakir'e olup bitenlerden ötürü ne kadar üzgün olduğunu söyler ve Şakir'den şu cevabı alır: "Üzülme... Unutma, bu da geçer..." Derviş gezmeye devam eder ve yedi yıl sonra yolu yine o bölgeye düşer. Şaşkınlık içinde olan biteni öğrenir. Haddad birkaç yıl önce ölmüş, ailesi olmadığı için de bütün varını yoğunu en sadık hizmetkârı ve eski dostu Şakir'e bırakmıştır. Şakir, Haddad'ın konağında oturmaktadır, kocaman arazileri ve binlerce sığırı ile yine yörenin en zengin insanıdır. Derviş eski dostunu iyi gördüğü için ne kadar sevindiğini söyler ve yine aynı cevabı alır: "Bu da geçer..." Bir zaman sonra Derviş yine Şakir'i arar. Ona bir tepeyi işaret ederler. Tepede Şakir'in mezarı vardır ve taşında şu yazılıdır: "Bu da geçer." Derviş, "Ölümün nesi geçecek?" diye düşünür ve gider. Ertesi yıl Şakir'in mezarını ziyaret etmek için geri döner; ama ortada ne tepe vardır ne de mezar. Büyük bir sel gelmiş, tepeyi önüne katmış, Şakir'den geriye bir iz dahi kalmamıştır... O aralar ülkenin sultanı, kendisi için çok değişik bir yüzük yapılmasını ister. Öyle bir yüzük ki, mutsuz olduğunda umudunu tazelesin, mutlu olduğunda ise kendisini mutluluğun tembelliğine kaptırmaması gerektiğini hatırlatsın... Hiç kimse sultanı tatmin edecek böyle bir yüzüğü yapamaz. Sultanın adamları da bilge Derviş'i bulup yardım isterler. Derviş, sultanın kuyumcusuna hitaben bir mektup yazıp verir. Kısa bir süre sonra yüzük sultana sunulur. Sultan önce bir şey anlamaz; çünkü son derece sade bir yüzüktür bu. Sonra üzerindeki yazıya gözü takılır, biraz düşünür ve yüzüne büyük bir mutluluk ışığı yayılır: "Bu da geçer" yazmaktadır. Bu da geçer Ya Hû!.. 'Bu da geçer Ya Hû' sözünün aslı bundan bin küsur sene önceye, Bizans dönemine uzanır. Bizanslılar, fena bir işe uğradıkları zaman 'Bu da geçer' mânâsına gelen 'k'afto ta perasi' demektedirler. İbare, Selçuklular zamanında İran taraflarına geçer; ama Farsçalaşıp 'in niz beguzered' olur; Osmanlılar devrinde Türkçe söylenip 'bu da geçer' yapılır. Derken, tekkelerde ve dergâhlarda da benimsenir ve sonuna 'Ya Allah' mânâsına gelen bir 'Ya Hû' ilave edilip 'Bu da geçer Ya Hû' haline gelir. alıntı

Yorumlar (6) :: Yorum yazın! ::

Kategori: SoZuN KaLBi Dört mevsim sabır   Çiçeksen,baharı bekleyeceksin sabırla... Erken açmayacaksın,kış soğukları vurur... Baharın gelmesinden ümit kesip,toprağın karanlıklarına teslim olmayacaksın,çürür,yokolursun... Sabır,Rabbin halikiyyetine,ibdasına güveni,bir iç direnci koruyarak baharı bekleme eylemidir. Tohumsan,toprağın bağrında saklanmaktır mukarrer bir vakte kadar sabır...karanlığa boyun eğmemektir.Üstündeki yük altında ezilmemektir.Misyonunu unutmamaktır...Zamanı geldiğinde cidarı çatlatabilmek,toprağın üstüne doğru,ışığa doğru tırmanabilmektir. "Rabbimin dilediği bir gün var,ışığa çıkmak için,yaratılış misyonumu ifa etmem için..."Bunu vird haline getirmektir sabır... Güneşsen,bekleyeceksin karanlığın koynunda doğum anını...Enerjin yaratılış sırrında saklıdır...Aydınlığı ve karanlığı yaratana teslim olacaksın. Baharsan,kışın soğuklarında saklayacaksın binbir rengini,çiçeğini... Kış geçecek ve geleceksin.Buzların içinde çıkacak kardelenler... Toprak bir ana rahmi gibi saklayacak seni ve kara topraktan al-mor menevşeler boy verecek... Sabrın,binbir tomurcuk demek,yaprakların,yeşilin çağlayanlar gibi hayata koşması demek...Kışın buzulları içinde iraden çürümeyecek,çözülmeyecek,ebedi buzullaşmalara mahkum etmeyeceksin dünyayı... Bebeksen,karanlıkları aşacaksın dünyaya gelmek için,sabredeceksin 9 ay on gün,damarlarında Rabbin verdiği sabır akacak... Mü'minsen,sabrı bir gönül dokusu olarak bileceksin.İmanın olmazsa olmaz boyutu olarak görecek,mü'minin her an ayakta kalabilme sırrı,ALLAH'a itimadın yüreğe yansıması olarak telakki edeceksin... alıntı

Yorumlar (1) :: Yorum yazın! ::

Kategori: SoZuN KaLBi BEYAZ DİLEKÇE Rahman ve Rahim olan adına sığınarak, Açtım iki elimi, kor gibi iki yaprak, Bir edep ölçeğinde umutlu ve utangaç, İşte dünya önümde benim ruhum sana aç. ~~~ Bu seyriyen ellerle senden seni isterim, Senden seni isterken canımdan çıkar terim, Sana aşık ruhumdu merceği yakan ışık, Gözlerim Cemal’ini görmeden de kamaşık. ~~~ Bir mirasyediyim ben iflasın eşiğinde, Hep sabrım ölçülüyor ihlas bileşiğinde, Kimim? Kimlik ararken hem güler, hem ağlarım, Yükseklerden dökülen sular gibi çağlarım. ~~~ Çok tuzlu bir denizim, her aım med ve cezir, Sana aşık olalı, yüreğim kut'la esrir. Döşeğim kara toprak, yorganım kara bulut; Ben, Seninle doluyken vurgun yapamaz kunut. ~~~ Her insan günah işler, Senden saklanır mı sır? Tövbe dilekçesiyle sırttan kalkar bu nasır. Kainatı yarattın, donattın, rızık verdin; Kimine sonsuz körlük, kimine ışık verdin; ~~~ Yanlış adım atmayın diye indi her kitap, Sana açılan eli geri çevirmezsin Rab! Ulu bir silsileden peygamberler gönderdin, Gökyüzüne yıldızlar, yere çiçekler serdin; ~~~ Senden önce bir sen yok, kainatta ilk Sensin; Bu kainat bir meta, hepsine Malik Sensin... Rabbim Seni tanıyan, bilir doluyu, boşu, Kapına geldi işte yorgun bir aşk sarhoşu. ~~~ Garibim, muzdaribim, ama umutsuz değil, Seninle dost olanlar cihanda mutsuz değil. Kulunum, kurbanınım, Rabbim Senin mülkünde, Garip kulun ne söyler, gülümse dilekçeme... ~~~ Senin için verince, verenin feyzi artar, Gönülden bir sadaka, dağca bir ömrü tartar. Kainatta ne varsa hepsinin zikrinde Sen. Hamd ve Şükür Sanadır, herşey Seninle esen; ~~~ Sen ki, Sana geleni çevirmezsin eli boş, Aşık boşa dememiş; "Lütfun da, kahrın da hoş" Bir beyaz dilekçedir sana her yalvarışım, Imanımla amelim, hem perdem, hem nakışım ~~~ Çalı bile kendine sığınan kuşu itmez, Sen Gafur'sun, Aziz'sin, senin keremin bitmez. Geldim işte kapına, kul senden ırak olmaz, Sana adanmamışsa yürek de yürek olmaz. ~~~ Benden önce esirge Muhammed ümmetini, Esen gitsin her kervan, en sona ula beni. Kainat bir mozaik, her şeye sahip Allah, Ey gizli ve aşikar her derde tabip Allah. Bahattin Karakoç

Yorumlar (0) :: Yorum yazın! ::

Kategori: SoZuN KaLBi "Ayrılık diye bir şey yok. Bu bizim yalanımız. Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var..." ... .. Ümit Yaşar Oguzcan

Yorumlar (2) :: Yorum yazın! ::

Kategori: SoZuN KaLBi Çiçeklerin en çok da nazlı duruşları dokunur yüreğime. Naif,kırılgan,dokunmaya kıyılamayan,küsecekmiş gibi... Her an 'elveda' diyecek bir hal taşır çiçekler. Bir çiçek kadar ölüme yakın kaç canlı var sanki. Ne denli sevinçse çiçekler o kadar hüzünlüdür,ne kadar buluşmaksa o kadar ayrılıktır... ..... Konfiçyüs,ömrünün ikinci baharında "Allah'ım bana bir ev dolusu kitap,bir bahçe dolusu çiçek ver." demiş.Hayatın geçiciliğini,biticiliğini ancak son demlerinde adamakıllı hisseden insan, çiçeklerle aynı kaderi paylaştığını anlıyor.Onun gibi soluyor,onun gibi kırılıyor,onun gibi ölüyor... Hala çiçekci dükkanlarının önünden geçmeyi seviyorum.Hala çiçek adlarını öğrenmeyi ve onlarla konuşmayı özlüyorum.Hala çiçekcilerin  camekanlarından bakarken korkuyorum.Hala göğe her baktığımda yıldızları çiçek olarak görüyorum...Ve hala çiçekleri birer küçük kuğuya benzetiyorum,yıldızların ışığın kuşatmasını püskürttüğü zamanlar onları seyredip dua ediyorum,onların Cennet kokusunu ciğerlerime çekiyorum... Ve hala, eski bir dosttan gelen eski mektuplardaki o cümleyi hatırlıyorum: "Kır çiçekleri uyurken de güzeldir..."   Ey Küskün Aşk/(Çiçeklerin Sözcükleri) Bekir Biçer ~~~  ~~~ Yüreğinizde yeşeren çiçekleriniz hiç solmasın, Rengarenk çiçeklerle dolu,mis kokulu günleriniz olsun!

Yorumlar (3) :: Yorum yazın! ::

Kategori: SoZuN KaLBi ~~~ * ~~~ "Kulum! sen istersin, Ben isterim..Eğer istediğinle Bana tevekkül edersen, seni istediğinle doyururum, yok eğer tevekkül etmezsen seni istediğinle yorarım." ~~~ * ~~~ ~~Kutsi Hadis~~

Yorumlar (1) :: Yorum yazın! ::

<--<--SONRAKİ SAYFA :: ÖNCEKİ SAYFA--> -->