Kategori: SeVMeK OLMEKLE BASLAR Celâdet ve adaletin timsâli Yavuz Sultan Selim (rahmetullahi aleyh), Mısır Seferi’nden sonra fethettiği beldede adâlet ve otoriteyi tesis için, bir süre kalmak ister. Bunun için hazırlıklar yapılır ve padişahın otağ-ı hümâyunu kurulur. Sultanın çadırını temizlemekle vazifeli kadınlardan biri, akşamları çadıra dönen Yavuz’u o gün ilk defa yakından görür ve o andan sonra onun sevgisiyle yanmaya başlar. Zamanla bu sevgi, bir sevdâ olur Mısırlı kadının yüreğinde. O, düştüğü derdin çaresizliğini bilir; fakat bununla birlikte çâre aramaktan geri durmaz. Bir cuma günü Koca Yavuz çadırdan çıktıktan sonra bir tanıdığına yazdırdığı kâğıdı, sultanın yastığının yanına iliştiriverir. Kâğıtta; ‘Derdi olan neylesin?’ yazmaktadır. Sultan, gece istirahatına çekildiğinde yastığının yanında bulduğu kâğıtta yazılı bu ümitsiz cümleye, bir karşılık yazıp yastığının altına bırakır. Kadıncağız sabah, ‘Acaba sultan cevap yazdı mı?’ heyecanıyla -belki de biraz ümitle- yastığın altına bakar ve kâğıdının arkasına bir şeyler yazılmış olduğunu görür. Sırdaşına okuttuğu bu notta, ‘Derdi olan söylesin!’ yazmaktadır. Kadıncağız en azından derdini anlatabileceği düşüncesiyle biraz da olsa sevinir, ümitlenir bu cümleyle. Fakat padişahın celâdeti onu korkutmaktadır. ‘Şîrlerin pençe-i kahrında lerzân olduğu’ Koca Yavuz’a böyle bir şey söylemek kolay mıdır?!.. Bu defa kadın, ‘Korkuyorsa neylesin?’ yazılı bir kâğıt bırakır sultanın yastığının altına ve ertesi günü sabırsızlıkla bekler. Ertesi sabah yine yastığın altına heyecanla bakar; sultanın kaleminden çıkan, ‘Hiç korkmasın, söylesin!’ yazısını görünce kadının ümidi biraz daha artmıştır. Hiç olmazsa kendini yakıp kavuran derdini söyleyecek, kabul görmese de, derdinden bir nebze olsun kurtulacaktır. Kadıncağız bütün cesaretini toplayıp akşam sultanın gelme vaktinde çadırın girişinde bekler. Birazdan Koca Yavuz, bütün haşmetiyle görünür; hâlinden, duruşundan kadının kendisine bir şeyler söylemek istediğini fark eder: ‘Söyle!’ der kadına. Edeble el-pençe duran kadın titremeye başlar ve dizlerinin bağı çözülür. Padişah gür sesiyle ikinci defa ‘Söyle!’ deyince, kadın, heyecanından sadece; ‘Efendim!’ der ve gerisini getiremez; Koca Sultan’ın celâdetinden duyduğu heyecanla yere yığılır ve ruhunu oracıkta Rabb’ine teslim eder. Herkesi bir telâş ve heyecan sarsa da, gözler Koca Yavuz’dadır. Meseleyi günlerdir hisseden Yavuz’un bu tablo karşısında yüreği yanar, gözleri dolar ve şöyle der: ‘Hakîkî âşık odur ki, sevdiği uğruna kalbi dursun! alıntı:hossada

Yorumlar (1) :: Yorum yazın! ::

Kategori: SeVMeK OLMEKLE BASLAR Sevmek ,çok büyük bir imtihandır. Küçük bir et parçasında,büyük bir dağ taşımaya benzer.Çoğu zaman dağ başını kar kaplar,ara sıra da tufan olur.Hayat sıkar ,daraltır canını.Oysa ki ne kadar geniştir kalbimiz.Her şeyi alır içine,bazen de genişliği nisbetinde daralıverir,sığmaz olursun içine. Sevmekte böyle bir nesnedir.Sevgilinin gülüşüyle gül,gülistan olur kalp yamaçların.Sevginin gitmesiyle tarumar olur bağın,bostanın.Hayat işte, bazen güler insana ,aldatır, kandırır.Sahte mutluluklar yaşatır bir ara.Öyle bir hal alırsın ki; sanırsın bu bir rüya,çoğu zaman kabusa dönüşür.Sahte mutluluklar kaybolur,gökyüzünü sarar karabulutlar.Hasret şimşekleri çakar,özlem yıldırımları düşer yüreğine,göz yaşları akar sonra.Oysa ki anlamı yok bunların.Çoktan güneş esir edilmiş o karalar ardına,yüzlerde kalmamış bir tebessüm.Soluk bezler,yorgun bedenler. Her Adımda uzaklaşırsın sevgiden,yalnızlığa yaklaşırsın milim milim.Farkında olmazsın çoğu zaman.Deli divane gibi koşuşturursun geceler boyu, sevginden geriye yıkık hayaller kalmıştır.Mesafeleri ölçersin yalnız kaldığın zaman,tek tek....Oysa ne kadar uzak,ne de yakın zaman. Fırtınayla inatlaşırsın hayat boyu.Küllerini savurursun sevdanın,ardından hicret başlar diyar diyar, yer yer kaçarsın sarayından, saltanatından, yurdundan.Güneş dahi ısıtmaz olur tenini,hayallerini. Kalbin köledir artık,sen se bir esir. Oysa ki gitmek istememiştin bu diyardan,hicret çok uzaktı sana.Nedenini bilmediğin acılar sızlattı kalbini,kanattı yaranı.Tıpkı petekten süzülen bal gibi damla damla semaya yükseliyordun artık.Farkına varmıyordun yılların.Hayat ağlarını örüyordu sana karşı,ilmek ilmek,harf harf ve sen bilmedin, anlamadın,okuyamadın bu beyitleri.Doğru nasıl okuyabilirdin ki;onlar beyaz sayfanın gizli harfleriydi,bir tek sevgilinin gönül gözü idrak ederdi....Şifreliydi çoğu. Hayatı bukalemon'a benzetsek doğru olur.Rengi çoktur .bazen sevgi renkleri sarar etrafını, çoğu zaman ızdırap hakim olur cana. Kalp büyük bir mağara,sevmek de büyü bir imtihandır sana... Yıllara ,kasırgalara,yaşlılıklara inat,kökleri sağlam çınarlar gibi devrilmeyenlere selamlar olsun ve selam güzele olsun ,çünkü  "Güzele iltifat etmek güneşe mum tutmaya benzer .Mum nasıl sönük kalırsa güneşin karşısında iltifatlarımda sönük kalır güzelliğinin yanında..." Ahmed Şahin..

Yorumlar (5) :: Yorum yazın! ::

Kategori: SeVMeK OLMEKLE BASLAR   Sevmek...  Sevmek inanmaktır. Güvenmektir duygulara.. Direnmektir sevmek.. Tüm acılara direnmek.... *** Sevdiğini kendin gibi, kendinden de çok duyumsamaktır İki ten, iki kalp, iki gönül yoktur sevgide, tek bir yürek olunur. Sevmek paylaşmaktır, sevdiğinle kalbini bölüşmektir sevmek. Ve sevmek direnmektir, tüm acılarıyla direnmek. Sevmek sevilmeyi haketmesini bilmektir. Sevmek, sevgilinin baktığı yerde, sustuğu yerde olmaktır. Sevginin olduğu yerde dışa vurur istekler.. Sevme özgürlüğünü istersin, sevginin kabul edilmesini istersin, bir gün gelir bu istekler de son bulur, kendinden istersin artık, sevgiliyi daha çok sevmek istersin, hataları, kusurlarıyla sonsuz kılmak istersin sevgini... Beklentilerin son bulduğu duraktır, sevda denizinin son limanıdır. Sevmek, sevgili için yaşamaktır. Onun eli, kolu, gözü, kalbi olmaktır. Sevmek vermektir, sevdiğin için, almasını bilmektir.. Güvenmektir duygulara sevmek.. Sevdiğine seni seviyorum! diyebilmektir. Okuyabilmektir gözlerdeki sözcükleri. Haykırabilmektir sevgiyi hiç bağırmadan.. Sevmek sevgiliye bir nefes kadar, yakın olmaktır. Sevmek özveride bulunmaktır. Ve sevmek İNANMAKTIR !... İNANMAKTIR SEVMEK... İnanmaktır sevmek. Tüm içtenliğinle... Güvenmektir duygulara Okuyabilmektir gözlerdeki, sözcükleri Haykırabilmektir sevgiyi hiç bağırmadan Direnmektir sevmek.. Tüm acılara direnmek.... Sevdiğine seni seviyorum! diyebilmektir Anlatabilmektir sevdiğini.. Yazabilmektir en yüce aşk şiirlerini.. En güzel aşk sözleriyle... Bazı an'lar vardır; haykırmak gelse de içinden fısıltıyla söylersin '’seni seviyorum’'ları.. Senin duymayacağını bildiğin sevgilerde...     Gülay Atilay

Yorumlar (12) :: Yorum yazın! ::

Kategori: SeVMeK OLMEKLE BASLAR     Kalbimin kalbine değişidir şiir     Ne gündüzlere doğmak, ne de gecelerde mahur bir beste olmak. Hiçbirini istemiyorum. Belki olsa olsa sonbahar yapraklarının hüznüyle kalbine akmak. Orada yanmak ve tekrar akmak kalbine kalbine. Hatırlar mısın ‘yoruluyorum’ demiştim. İki kutupta aynı anda güneş aramak gibi. Yağmurun kokusunda seni kovalamak gibi, ‘yoruluyorum’. Sen belki sözlerimi içine atmış ve umarsız tavırlarında saklamıştın hasretini. Onca acıya rağmen nasıl olup ta ‘âh’ etmemiştin, bilen yok. Artık susuyoruz uzun uzun. ‘konuşurken susma’ nın bu denli marifetli olduğunu bilmezdim. Ve bilmezdim, seni içimde sakladığım gecenin yanı başında direncimin bu kadar kolay kırılacağını. Bu hâli seviyorum. Hâlle birlikte geçmişi ve bütün karartısına/bulanıklığına rağmen geleceği seviyorum. Çünkü seni seviyorum, vicdansız... Sen en çok da bu çıkışlarıma sinirleniyorsun belki. Ve ben en çok da bu öfkende buluyorum kendimi. Hırsında ben kokuyorum, kokumda sen oluyorsun. Vakit tam da akşamı gösterdiğinde çalıyor kalbimin zili. Akşamları bu kadar beklemezdim eskiden. En fazla sıcak bir ekmekti derdimin hası. Ama şimdi senin arayacağını bilmek, seni dinlemek, senin hasretini soluklamak kablolarda.. İşte bu beni heyecanlandırıyor. İşte bu yüzden gülüm, akşamlar olmalı. Güneş iyiden iyiye kaybolmalı gökyüzünden. Semâma sen doğmalısın ki çayımızın demi gelsin. Şimdi, yürek dolusu gülümsemelerde hasret kokulu sevinçlere doğmak vakti. “Vakit akşam, Akşam vakti.”    Senai Demirci

Yorumlar (4) :: Yorum yazın! ::

Kategori: SeVMeK OLMEKLE BASLAR   Gerçek sevgiyi bulup yaşayanlara,yaşayabilenlere...   SEVDA İŞLE YÜREĞİME       Ellerimin ellerine değdiği andır yaşamak... Senin yanında olmak Cennetin en güzel köşesinde oturmaktır belkide. Öyle huzurluyum ki senin yanında;sen dertlerin bittiği nokta;kuşku bulutlarını dağıtan huzur meltemi;şefkatin sonsuz ufku;ruhumun sükut limanı... Bakışların alır beni bu dünyadan;alır ve ait olduğum yere götürür bir anda. Seni gördüğüm an yaşadığımı anlıyorsam söyle sevgili,aldığım ilk nefes sen misin yoksa? Yoksa sen miydin beni ötelerden dünyaya çağıran ses? Ruhumu bedenime girmeye sen mi ikna ettin? Tutup ellerimden beni dünyaya indiren sen miydin? Gözlerime bu sevdanın hüznünü sen mi işledin? Rüyalarımın rengi,senin hayallerinle mi şekillendi? Huzurum senin bakışlarının sırrında mı gizli? Kimsin sen söyle sevgili?   Yalan sevgilerin,sahte gülüşlerin,tuzak bakışların bittiği yerde buldum seni.Sen herşeyi kaybetmeye değecek kadar kıymetliydin.Kıymetliydin çünkü sahte değildin.Güzeldin çünkü kırmayı bilmeyen bir kalbe sahiptin.Yaşıyordun çünkü sevdaya adanmış aşkla yoğrulmuş bir gönlün vardı...          İsmail Acarkan

Yorumlar (9) :: Yorum yazın! ::

Kategori: SeVMeK OLMEKLE BASLAR           SEVGİ NEYDİ?!..       Sevgilerinin üstünden kışlar ve baharlar geçenlere!     Hatırlayanımız var mı,sevgi neydi? İlk sevgi sözcüğünü ,ilk kıpırdanışını yüreğinin hatırlayanımız var mı? İlk hüznümüzün adını sevgi koyabiliyor muyuz şimdi geriye dönüp baktığımızda?Deruni coğrafyamızı kaplayan zifiri bulutların ve üzerimize örtülen maddeci felsefenin ağırlığına nezaman başkaldırmıştı sevgilerimiz,hatırlayanınız var mı?Ne zaman sevgilerimiz paralarımızdan önce tartılırdı;ya ne zaman Pazar eyledik sevgilerimizi,biliyor musunuz?En son nezaman bir sevgiyi söyleşmiştik bir sevgiliyle?!..Her gün bir parçamızı daha tüketen teknoloji çağında sevgiye en son ne zaman yürekten bir merhaba demiştik,hatırlayanınız var mı?Hatırlıyor musunuz,sevgi neydi?   Üzüm henüz yaratılmamışken insanları sarhoş eden o muydu acep?!..O muydu canından ve cihandan geçiren sahip kıranları?.Binyıllar ve binlerce yıllar boyunce pervaneyi ateşe düşüren,bülbülü şeydalandıran o muydu?Neydi sevgi?!..   SEVGİ BİR BAKIŞ,BİR GÜLÜŞ MÜYDÜ BAZEN;BİR AKIŞ,BİR KOŞUŞ MUYDU?..SEVGİ GÖNÜL KUMAŞINDA BİR NAKIŞ MIYDI?!..   Hatırlayan var mı sevgi neydi?Leyla’ların,Şirin’lerin,Aslı’ların nazı mıydı o;yoksa Mecnun’ların,Ferhat’ların,Kerem’lerin niyazı mı?Hangisinde belirmişti ilk kıvılcımı sevginin?Neydi sevgi?!.. Açıkken gözbebeğimize yerleşen de,göz yumduğumuzda gönlümüze sızan da sevgi değil miydi bir vakitler?Bir dudağın kıpırdanışından yanağımıza akseden pembelikler,utanmalar sevgi değil miydi yoksa?En son ne zaman kızarmıştı yanağımız,hatırlayanınız var mı?Uykumuzu en son ne zaman terketmiştik sevgiyi düşünmek adına?En son sevgi şiirini hangi gecede okumuştuk;?   SAHİ, NEYDİ SEVGİ?BİR ÇUHAYI İPEK GÖREBİLMEK MİYDİ;TOPRAĞI AMBER NİYETİNE KOKLAMAK MI?SURETİ SİRETE,ARAZI CEVHERE,BEDENİ RUHA KÖLE EYLEMEK MİYDİ SEVGİ?SEVGİ BİR İYİLİK MİYDİ,ŞEFKATLİ BİR CÜMLECİK Mİ?NEYDİ SEVGİ,DIŞ MIYDI, YOKSA İÇ Mİ;ZAHİR MİYDİ,YAHUT BATIN MI;KALIP MIYDI,YA Kİ CAN MI?VAR OLMAK MI,VARLKITAN GEÇMEK Mİ?DÜNYAYA GÜLMEYE Mİ GELMİŞTİK,AĞLAMAYA MI;ÖLÜYOR MUYUZ,YOKSA DOĞUYOR MU?SEVGİ NEYDİ?!..   Unuttuk,acep neydi sevgi?Bir yetimin başını okşarken dimağımıza yerleşen tat mıydı o?Bir bebeğin süt kokulu teninde ki su çiçeği miydi?Sabah evden çıkarken özlemeye başladığımız bir ses miydi?Hatırlayanınız var mı,sevgi neydi? Sevgi bir sigara dumanında,bir tren düdüğünde,bir dalganın en son hışırtısında ve bir turnanın kanadında mı kalmıştı?Sevgi Medine’de,Semerkant’ta,Sevgi Bağdat’ta,Endülüs’te,ta caddelerde,sokaklarda,evlerde,kapıların tokmaklarında çınlar durur muydu eskiden?Ya neden şimdi Ayasofya’da pitoresk,Divanyolun’nda kaldırım taşı,Ankara’da ittifak,Yeşil Kubbe’de Mevlana,Erciyes’te kar,Fırat’ta bir içim su olup girmiyor dünyamıza?!Neden nefeimiz daralıyor hummalı inatlarımız,kallavi benliklerimiz yüzünden? Neden gönül yuvalarımıza kuzgunlar pikeleniyor da nesillerimiz sersefil ve derbeder?!..Sevginin koynunda büyüttüğümüz nazeninlere nazı enin ile mi unutturdular,semenderlerimiz ateşe niçin yanmaktalar?Soralım ta içimize;neydi sevgi?   Sevgi neydi sahi?Bir mektubun ilk satırı mıydı,bir telefondaki ilk ses mi?İnsanı mutlu eden o ilk satır mıydı defalarca okunan,yoksa ilk satır arayışları mı tekrar be tekrarlanan?Telefondaki bir ses insanın bir ömrünü doldurursa mı sevgiydi gerçekten,yoksa yeni sesler duymaya hiç yetmeyecek ömrün arayışları mı? Sevgi bir acıydı herhalde,bir kederdi,kah hüzünle,kah mutlulukla hatırlanan.Belki de sabırdı sevgi,affetmekti,gelecek günler adına.Sevgi sınanamaktı adl-i İlahi’de ve sınavı geçmekti ercesine.Sevgi bir tevbeydi,nasuh kisvesinde;bir dirilişti nefsi öldürerek.Sevgi bir iyi ad bırakmaktı fena yurdunda.Ömür geçer de ad kalır...   SEVGİ:İKİ HECE... Sevgi,SEVMEK kelimesinden türetilen bütün öteki kelimelerin en güzeli...   DERİN UYKULARA DALMADAN  ÖNCE İLK SORU: Sevgilerinizi en son ne zaman hatırlamıştınız ve sevgiyi hak edenleri en son ne zaman?!..   BİR SORU DAHA: SEVGİLERİNİZ YALAN MIYDI YOKSA?!..   VE SON SORU: ÇORAK VADİLERE YÖNELMİŞSE SEVGİLERİMİZ,ÇEVREMİZİ KANDIRMIYORSA SULARA,İÇİMİZDEN AKAN NİL OLSA NE?!..           İskender Pala

Yorumlar (6) :: Yorum yazın! ::

Kategori: SeVMeK OLMEKLE BASLAR       SEVMEK KORUMAKTIR SEVGİLİYİ         Sevmek,sevgiliyi bir beyaz güvercin gibi avuçlarına alıp okşamak ve yüreğine bastırıp korumaktır.   Ama sevgiliyi daha güzel ufuklar bekliyorsa onu salıvermektir sevmek. Onun uçsuz bucaksız gökyüzünde kanat çırpışlarından sonsuz haz duymaktır sevmek. Onun kendisinden uzaklaşmasına üzülmek değil,hakikatin semasına yaklaşmasına sevinmektir sevmek.   “Beni bırakıp nereye gidiyorsun?”demek değil,”gittiğin yerde dualarımla seni koruyacağım”diyebilmektir sevmek.   Nedir SEVMEK?   Sevgilinin ayakları altına serilmek değil mi? Sevgilinin varlığında yokluğu göze almak değil midir sevgi?   Ey sevgili! Ben seni taşıyan toprak,sen o toprakta biten bir gül; Sen gökte salınan bulut,ben yere düşen bir damla yağmur...         İsmail Acarkan

Yorumlar (6) :: Yorum yazın! ::

<--<--SONRAKİ SAYFA :: ÖNCEKİ SAYFA--> -->