Kategori: HiKaYeLeR "Birbirlerine kırılan iki arkadaştan biri, uzun bir aradan sonra diğerinin kapısını çalar: -“Kim o?”  diye seslenir içerdeki. -“Benim”  der kapıyı çalan. -“Burada ikimize birlikte yer yok!”  diye cevap verir öbürü. Aradan uzunca bir zaman geçer… Yeni bir umutla tekrar çalar sevdiği arkadaşının kapısını. -“Kim o?”  diye sorar yine içerdeki. -“Sen’im!”  der bu sefer. Ve kapı sonuna kadar aralanır. " Hz. Mevlânâ da; “Birisinin kalbinde taht kurmak, sevgisini kazanmak istiyorsanız, öylesine sevmelisiniz ki, benliğinizi bırakıp âdeta ‘o’ olmalısınız” diye anlatır hakiki muhabbeti... alıntı

Yorumlar (4) :: Yorum yazın! ::

Kategori: HiKaYeLeR   DUDAKLA BARDAK ARASI    Eski Sisam krallarından Ancee adında bir zalim, yeni  yaptırdığı bir bağa üzüm kütükleri diktiriyormuş.    İşlerin bir an önce bitmesini sağlamak için de  kölelerini hiç dinlenmeden çalıştırıyormuş.    O zavallı kölelerden biri, birgün pek bitkin düştüğü  için dayanamaz ve zalim krala:    - Niçin bu kadar acele ediyorsunuz efendim? Siz bu  bağın üzümlerinden yapılacak şarabı hiçbir zaman  içemeyeceksiniz ki !.. deyivermiş.    Kral biraz kızmışsa da sesini çıkarmamış. Nihayet gün  gelip üzümler yetiştikten sonra, kral köleler de dahil  herkesin hemen toplanmasını emretmiş.    Bir müddet sonra da o bağın üzümlerinden yapılmış  şaraptan bir bardak getirilmesini emretmiş. Daha önce  kehanet gösterisinde bulunan köleyi de huzuruna çağırtmış. Şarap bardağını eline alarak:  - Söyle bakayım, benim bu şaraptan hiçbir zaman  içemeyeceğimi tekrar iddia edebilir misin? diye  sormuş.    Köle şöyle cevap vermiş:  - Belli olmaz efendim. İçebileceğinizi söyleyemem. Çünkü dudak ile bardak arasındaki mesafe çok uzundur. O arada başınıza neler gelebileceğini de bilemem!  Köle sözlerini bitirir bitirmez, içeri kralın  adamlarından biri girmiş. Bir yaban domuzunun bahçeye  girdiğini ve asmaları kırıp döktüğünü söylemiş.    Kral elindeki bardaktan bir damla dahi içmeden hemen  dışarı fırlamış. Bahçede domuzun bulunduğu yere  koşmuş. Kral ve domuz arasında öldüresiye bir mücadele  başlamış. Sonunda yaban domuzu mızrak gibi azı  dişleriyle, Sisam kralının karnını yarıp ölümüne sebep  olmuş. Kral bostanda, bardak masada kalmış...    Şu söz bu olayı güzel bir şekilde ifade ediyor:  'Nasip ise gelir Hint'ten Yemen'den, Nasip değil ise  ne gelir elden?'    Kalbinize yakın bulduklarınızı çantada keklik  sanmayın. Sıkıca asılın onlara tıpkı hayata  asıldığınız gibi... Çünkü onlarsız hayat da  anlamsızdır..    Hayatı çok hızlı koşmayın, nereden geldiğinizi ve  nereye gittiğinizi unutmayın. Hayatın bir yarış değil,  her saniyesinin tadı çıkarılması gereken güzel bir  yolculuk olduğunu aklınızdan çıkarmayın.    Dün tarih oldu...   Yarın bir sır...  Bugünün ve sevdiklerinizin kıymetini bilin ,özen gösterin… alıntı ~~ paylaşımı için masivadenizi'ne teşekkürler... ~~

Yorumlar (4) :: Yorum yazın! ::

Kategori: HiKaYeLeR HAYDİ BİR GÜL! Söylediğimiz her sözün üzerinde bir tebessüm olmalı değil mi? Gül yaprağı gibi zerafetle hem suyun üzerinde kalan hem batmayan,hem ıslanan hem ıslanmayan.En önemlisi bardak ne kadar dolu olursa olsun suyu taşırmayan.. Sözü dolduran ancak taşırmayan bir tebessüm. Öykü şöyle: Dergahın kapısı hikmeti arayan herkese açıktı. Hakikatin peşine düşen herkes kabul ediliyordu. Dergahta geçerli olan incelik;anlatmak istediklerini konuşmadan açıklayabilmekti. Bir gün dergahın kapısına bir yabancı geldi.Yabancı kapıda öylece durdu ve bekledi. Burada sessizce ve sezgiyle buluşmaya inanılıyordu, o yüzden kapıda herhangi bir tokmak, çan veya zil yoktu. Bir süre sonra kapı açıldı,içerdeki mürid, kapıda duran yabancıya baktı. Bir selamlaşmadan sonra sözsüz konuşmaları başladı. Gelen yabancı, dergaha girmek,fikir halkasına dahil olmak, burada kalmak istiyordu. Mürid bir süre kayboldu,sonra elinde ağzına kadar suyla dolu bir kapla döndü ve kabı yabancıya uzattı. Bu “Yeni bir arayıcıyı kabul edemeyecek kadar doluyuz”demekti. Yabancı dergahın bahçesine döndü, aldığı bir gül yaprağını kabın içindeki suyun üstüne bıraktı. Gül yaprağı suyun üstünde yüzüyordu ve su taşmamıştı.İçerideki mürid saygıyla eğildi ve kapıyı açarak yabancıyı içeri aldı. Dergahta suyu taşırmayan bir gül yaprağına her zaman yer vardı. Kalbin sükununu bozmayan sözler su üzerinde gül yaprağı gibidir. Kalbinde böylesi sözlere yer olsun her zaman.. Dostun damağında yetişen gül yaprağı dimağında gülistan olacak nasılsa.. Suyu taşırmadan, sükunu bozmadan, kalbi yormadan,sabrı daraltmadan… HAYDİ BİR GÜL!... Senai Demirci

Yorumlar (0) :: Yorum yazın! ::

Kategori: HiKaYeLeR Bir Kelebeğin Hikayesi “Ülkenin birinde yaşanan” diye başlayan, çiçeklerin en güzel rengini arayan; mavi renkli bir kelebeğin hikâyesi.  Küçücük bedeni ile binbir renkli çiçeklerin nazarında her güne gece eklermiş.  Gecelerede topladığı renkleri asarmış. Kırmızı gonca bir gül, mavi rengine göz kırpmış ve demiş ki; “Sen şu karşı dağın tepesindeki en güzel çiçeğin rengini biliyor musun? Rengine türküler yakılan, yoluna canlar verilen, edalı, nazlı çiçeğin rengini. Ömründe o çiçeği gören bilen sadece bir kelebek vardır. O da dağın tepesine ulaşınca, o çiçeğin rengine bürünerek geri dönen, dili lal olan kelebektir. Eğer ki; en güzel rengi aramızda ararsan, sende o çiçeği görmelisin. Ama yol uzun ve çetindir. Dönerim diye çıktığın yolda yarım kalabilirsin.” Küçük mavi kelebek; “Ben de görmek istiyorum. O güzelle ben de büyülenmek istiyorum.” demiş.  Küçücük bedenine bakmadan kocaman yüreğim var diye hesap etmiş. Günün ilk ışıklarıyla yola koyulmuş. Günler haftaları kovalarken bir rüzgâra yakalanmış. “Yolum yarılanmadı” derken, toprağa düşmüş. Can havliyle son soluğunu alırken, uzaklardan bir ses rüzgâra çalınmış.  “Benim büyüme boyanmak için rengini bilmen gerekir, senin rengin ne?”Küçük mavi kelebek can havliyle;  “Benim rengim mavi; umudun adı” demiş ve bayılmış. Gözlerini açtığında pembe renkli bir kardelen çiçeği görmüş. Kardelen çiçeği, büyüsüne kapılan mavi kelebeğe;  “Sen ve ben aynı yerde yaşayamayız. Ben soğuğu severim sen sıcağı, burada birimiz fazla” demiş. Küçük mavi kelebek; “O kadar güzelsin ki, ben giderim sen kal” demiş.   Küçük mavi kelebek orada rüzgâra savrulmuş, gitmiş… alıntı

Yorumlar (1) :: Yorum yazın! ::

Kategori: HiKaYeLeR     DOSTTAN GELEN HER ŞEY GÜZELDİR         “Bir zamanlar  Şam'da bir kavga çıkmış.Suçlu diye yakalananlar içinde bir derviş de varmış.Tutuklanan kişileri zincire vurup   bekletmişler.Derviş şöyle demiş:   -Sultanın buyruğu olmasa bana böyle kim eziyet edebilirdi ki?Bunu   yapanı da dostlukla karşılamam gerek.   Makamda büyüklükte Sultandan ya da Padişahtan değil,Allah'tan   gelir.Ben herşeyi O'ndan bilirim.”         EY DOSTUM! HASTALIKTAN KORKMA!.. HEKİM MUTLAKA İLACINI GÖNDERECEKTİR. DOSTTAN GELEN HERŞEY GÜZELDİR. ONUN ELİNDEN GELİYORSA ÇEKİNMEDEN YİYEBİLİRSİN. HASTA HASTALIĞINA İYİ GELENİ, HEKİMDEN DAHA İYİ Mİ BİLİR?         Şirazlı Sadi

Yorumlar (5) :: Yorum yazın! ::

Kategori: HiKaYeLeR     HİÇ HAYALLERİNİZDEN SIFIR ALDINIZ MI?       Bu öykü, çiftlikten çiftliğe, yarıştan yarışa koşarak atları terbiye etmeye çalışan gezgin bir at terbiyecisinin genç oğluna kadar uzanır. Babasının işi nedeniyle çocuğun orta öğretimi kesintilere uğramıştı. Orta ikideyken, büyüdüğü zaman ne olmak ve yapmak istediği konusunda bir kompozisyon yazmasını istedi hocası..   Çocuk bütün gece oturup günün birinde at çiftliğine sahip olmayı hedeflediğini anlatan 7 sayfalık bir kompozisyon yazdı. Hayalini en ince ayrıntılarıyla anlattı. Hatta hayalindeki 200 dönümlük çiftliğin krokisini de çizdi. Binaların, ahırların ve koşu yollarının yerlerini gösterdi. Krokiye, 200 dönümlük arazinin üzerine oturacak 1000 metrekarelik evin ayrıntılı planını da ekledi. Ertesi gün hocasına sunduğu 7 sayfalık ödev, tam kalbinin sesiydi.. İki gün sonra ödevi geri aldı. Kağıdın üzerinde kırmızı kalemle yazılmış kocaman bir "0" ve "Dersten sonra beni gör" uyarısı vardı. "Neden "0" aldım?" diye merakla sordu hocasına, çocuk.. "Bu senin yaşında bir çocuk için gerçekçi olmayan bir hayal" dedi, hocası.. "Paran yok. Gezginci bir aileden geliyorsun. Kaynağınız yok. At çiftliği kurmak büyük para gerektirir. Önce araziyi satın alman lazım. Damızlık hayvanlar da alman gerekiyor. Bunu başarman imkansız" ve ekledi: "Eğer ödevini gerçekçi hedefler belirledikten sonra yeniden yazarsan, o zaman notunu yeniden gözden geçiririm."   Çocuk evine döndü ve uzun uzun düşündü. Babasına danıştı. "Oğlum" dedi babası "Bu konuda kararını kendin vermelisin. Bu senin hayatın için oldukça önemli bir seçim!." Çocuk bir hafta kadar düşündükten sonra ödevini hiçbir değişiklik yapmadan geri götürdü hocasına.. "Siz verdiğiniz notu değiştirmeyin" dedi.. "Ben de hayallerimi.."   O orta 2 öğrencisi, bugün 200 dönümlük arazi üzerindeki 1000 metrekarelik evinde oturuyor. Yıllar önce yazdığı ödev şöminenin üzerinde çerçevelenmiş olarak asılı. Öykünün en can alıcı yanı şu: Aynı öğretmen, geçen yaz 30 öğrencisini bu çiftliğe kamp kurmaya getirdi. Çiftlikten ayrılırken eski öğrencisine "Bak" dedi, "Sana şimdi söyleyebilirim. Ben senin öğretmeninken, hayal hırsızıydım. O yıllarda öğrencilerimden pek çok hayal çaldım. Allah' tan ki, sen, hayalinden vazgeçmeyecek kadar inatçıydın."     (alıntı)

Yorumlar (2) :: Yorum yazın! ::

Kategori: HiKaYeLeR     KAÇ KIRLANGIÇ KOVALADINIZ?   Kırlangıcın biri, bir adama aşık olmuş. Pencerenin önüne konmuş, bütün cesaretini toplamış, röfleli tüylerini kabartmış,güzel durduğuna ikna olduktan sonra, küçük sevimli gagasıyla cama vurmuş. Tık..... Tık......Tık....Adam cama bakmış.Ama içeride kendi işleriyle uğraşıyormuş. Meşgulmüş Kimmiş onu işinden alıkoyan? Minik bir kırlangıç!Heyacanlı kırlangıç, telaşını bastırmaya çalışarak, deriiin bir nefes almış şirin gagasını açmış, sözcükler dökülmeye başlamış. -Hey adam!Ben seni seviyorum. Nedenini niçinini sorma. Uzun zamandır seni izliyorum.Bugün cesaret buldum konuşmaya.Lütfen pencereyi aç ve beni içeri al.Birlikte yaşayalım. Adam birden parlamış: -Yok daha neler? Durduk yerde sen de nerden çıktın şimdi? Olmaz, alamam,demiş.Gerekçeside peksersemceymiş: -Sen bir kuşsun! Hiç kuş, insana aşık olur mu? Kırlangıç mahçup olmuş.Başını önüne eğmiş.Ama pes etmemiş,bir süre sonra tekrar pencereye gelmiş,gülümseyerek bir kez daha şansını denemiş: - Adam, adam!Hadi aç artık şu pencereni.Al beni içeri! Ben sana dost olurum.Hiç canını sıkmam! Adam kararlı, adam ısrarlı: -Yok ,yok ben seni içeri alamam demiş.İşim gücüm var,git başımdan. Aradan bir zaman geçmiş, kırlangıç son kez adamın penceresine gelmiş: -Bak soğuklar da başladı, üşüyorum dışarıda. Aç şu pencereyi al beni içeri.Yoksa, sıcak yerlere göç etmek zorunda kalırım.Çünkü ben ancak sıcakta yaşarım.Pişman olmazsın, seni eğlendirirm. Birlikte yemek yeriz, bak hem de sen de yalnızsın' yanlızlığını paylaşırım, demiş. BAZILARI GERÇEKLERİ DUYMAYI SEVMEZMİŞ! Adam bu yalnızlık meselesine içerlemiş.Pek bir sinirlenmiş: -Ben yalnızlığımdan memnunum,demiş. Kuştan onu rahat bırakmasını istemiş.Düpedüz kovmuş.Kırlangıç , son denemesinden de başarısızlıkla çıkınca,başını önüne eğmiş,çekip gitmiş. Yine aradan zaman geçmiş.Adam, önce düşünmüş, sonra kendi kendine itiraf etmiş:Hay benim akılsız başım; demiş.Ne kadar aptallık ettim! Beklenmedik bir anda karşıma çıkan bir dostluk fırsatını teptim. Niye onun teklifini kabul etmedim ki? Şimdi böyle kös kös oturacağıma , keyifli vakit geçirirdik birlikte.Pişman olmuş olmasına ama iş işten geçmiş.Yine de kendi kendini rahatlatmayı ihmal etmemiş: Sıcaklar başlayınca, kırlangıcım nasıl olsa yine gelir.Ben de onu içeri alır, mutlu bir hayat sürerim. Ve çok uzunca bir süre, sıcakların gelmesini beklemiş.Gözü yollardaymış. Yaz gelmiş, başka kırlangıçlar gelmiş.Ama...... Onunki hiç görünmemiş.Yazın sonuna kadar penceresi açık beklemiş ama boşuna.Kırlangıç yokmuş! Gelen başka kırlangıçlara sormuş ama gören olmamış.Sonunda danışmak ve bilgi almak için bir bilge kişiye gitmiş.Olanları anlatmış.Bilge kişi gözlerini adama dikmiş ve demiş ki: -"KIRLANGIÇLARIN ÖMRÜ 6 AYDIR...." HAYATTA BAZI FIRSATLAR VARDIR, SADECE BİR KEZ ELİNİZE GEÇER VE DEĞERLENDİRMEZSENİZ UÇUP GİDER!HAYATTA BAZI İNSANLAR VARDIR, SADECE BİR KEZ KARŞINIZAÇIKAR;DEĞERİNİ BİLMEZSENİZ KAÇIP GİDERLER! VE ASLA GERİ DÖNMEZLER! Dikkatli olun.... Farkında olun.....Ve bir düşünün bakalım; Acaba siz bugüne kadar pencerenizden kaç kırlangıç kovaladınız?       (alıntı)

Yorumlar (0) :: Yorum yazın! ::

<--<--SONRAKİ SAYFA :: ÖNCEKİ SAYFA--> -->