Kategori: HaYaTa DAiR ~~   “Çalınan her kapı hemen açılsaydı, ümidin, sabrın ve isteğin derecesi anlaşılmazdı. Bir kelebek avcısı bile çalıların yırttığı ayaklarla koşmak zorundaysa, hayatın anlamını eliyle koymuş gibi bulmak kimin harcı?!...”     ... ♥ ...

Yorumlar (1) :: Yorum yazın! ::

Kategori: ASKIN HuKuMRaNLIGI   ŞİİR GİBİ bir cümle:  “Bütün firaklardan gelen feryatlar, aşk-ı bekadan gelen ağlamaların tercümanıdır.”   İnsan hissiyatı bu kadar güzel ifade edilir, aşk bu kadar veciz bir mana ile aşikâr olur, firak bu kadar beliğ açıklanır… Bu cümlenin karşılığı; “Batın-ı kalp ayine-i sameddir ve ona mahsustur” olsa gerek… Birbirine bakan ve birini açıklayan his ve hikmet yüklü yüksek hakikatler; anlamak için insan ruhunun derinliklerinde ufuk gezintiler yapmak lazım… Hele birinci cümlede alt fon olarak kendini hissettiren musiki, okudukça okutturuyor, bıktırmadan tekrar ettiriyor… Zahir önemli değil asıl olan batın olsa da, ikisi bütünleşirse kalıcı güzelliğe erişilmiş olunuyor… Zahirle batın arasında gidip gelmeler, aşkla firak arasındaki koşuşturmalar, gülmekle ağlamak arasındaki yakınlık, kederle kemal arasındaki köprüler; âlem-i şehadet ve misal arasındaki berzahlar gibi… Dairesel dönen ve ilerleyen hayat akışında firak feryatlar, aşk ağlamalar bir tek şeyi tercüme ediyor: ebed illa ebed… Kalbin kıblesi beka; başkasına bakmıyor, başkası onu doyurmuyor, doyuramıyor… Kâinatın uzak çöllerine de gitse, yakın derlerinde de bulunsa sevgili değişmiyor, aşk başkalaşmıyor; sonsuz sonsuzluk sevgisi… Hiçbir şeye muhtaç olmayan, her şeye ona muhtaç olan Samed’e ayine olmak ve onu yansıtmak; kalbin bekaya berrak bakışı… Kesret dalgalanmalar, çokluk gürültüler onu boğamıyor… Irmaktaki akış beka buluşmasına, sonsuz vuslata kayıştır… Değişmez değişim bu olsa gerek; geçici olanlar doyurmuyor, güldürmüyor…   Gülünç kalıyor günlük sevgiler, sevgililer; kayıp giden her sevgide günsüzlük sevdası var… Günlük hayatta küçük kırılma, küçük kayboluşların kalpte çizdiği çizikler aynı şeyi söylüyor; ağlama beka var, ağlıyorsan da bilmeyerek beka için ağlıyorsun… Başka tercümesi yok gülmenin ya da ağlamanın; sen Samed ayinesisin… Başka kimseye mahsus olamazsın, var olman ve var kalman buna bağlı… Varlığa bu damgayla dokunursan her şey senindir; istediğin kâinat olsun, istediğin sonsuzluk olsun… Bir katredeki ışıkta boğulma, ışığın kaynağına uzan… Ayın ardından ağlama, kalbindeki sonsuz güzelliği seyret, orada O’nu göreceksin… Ağla ki Samed hazinen ortaya çıksın, ara ki beka ile buluşasın… Bulduğun küçük ışıklara kanma; zerreden şemse aydınlık mertebeleri var… Bil ki sen “Abdüssamed”sin, onun da sonsuz mertebeleri var… Kalbini, kabeyle kâinatla buluştur, kâinattan Kabeye kalbine Kur’ani yollar aç… Aklını kalbinle buluştur; bu seyahatten elem ve ayrılık duymayacak, ağlamayacaksın… Evet, hakikat denizi dalgalanmaya devam ediyor: “ Bütün firaklardan gelen feryatlar aşkı bekadan gelen ağlamaların tercümanıdır” Döküldüğü ve dolduramadığı umman da “Batın-ı kalp ayine-i Sameddir ve O’na mahsustur.”   Hüseyin EREN

Yorumlar (yok) :: Yorum yazın! ::

Kategori: Hasbihal   "...كل عام و انتم بخير و عيدكم مبارك و تقبل الله طاعتكم..." *** "...Unuttuğumuz anlamına geri dönelim bayramın;  "iyd"dir bayram, yani dönüş,yani iade ediş.  "mead"a yani ahirete b/akış.  hevamızı iade ediştir.  Bayram bir dönüştür; kendimize dönüş. Bayram bin dönüştür; sonraya bırakılası önceliklerimizden öne alınası sonraladıklarımıza bir dönüş..  Alt üst oluş,iç dışa dönüştür bayram:  altında üstüne geldiğinde seni utandırmayacak bir şey var mı? içinde dışına çıktığında seni sevindirecek bir şey sakladın mı?" (Senai Demirci)     "Bayramınız BaYRaM ola..." vaktivisal

Yorumlar (3) :: Yorum yazın! ::

Kategori: Vaktivisal ViDeO     "Sevdayı,Vefayı başka bayrama ertelemeyin!.."     yazı: Can Dündar sunum: vaktivisal ~~

Yorumlar (1) :: Yorum yazın! ::

Kategori: Vaktivisal__ce FLasH BİR GÜN... sunum: vaktivisal. ~~~   "Bir gün… Belki de dünyayı en çok sevdiğimiz bir gün… “Sonsuz bir davet” alacağız. Kalbimiz yanımızda… Kalıp adına ne varsa… burada bırakıp gideceğiz...."   Ali Hakkoymaz

Yorumlar (2) :: Yorum yazın! ::

Kategori: Hasbihal       ÖĞRETMEN OLARAK KADRO ALMAYI BAŞARABİLEN, KADRO ALMASADA KENDİNİ ÖĞRETMEN OLARAK HİSSEDEN, ÖĞRETMEK İÇİN HER TÜRLÜ FEDAKARLIĞI YAPIP, ZORLUKLARA GÖĞÜS GEREN BÜTÜN ARKADAŞLARIMIZIN ÖĞRETMENLER GÜNÜ KUTLU OLSUN :))   vaktivisal.... -24 Kasım 2009-

Yorumlar (2) :: Yorum yazın! ::

Kategori: Kel_m _ Kalem   Türkiyemizin yegane düşmanı vardır: Cehalet… Ve bir tek silahımız var: Eğitim... O halde eğitime mani olanlar ihanette midir? Bir “A”dır birleştiren gönüllerimizi, öğretmek ve öğrenmek adına. Adem oluşu bir “A”dır düğümleyen şerha şerha... Kaç bin yılın visali, kaç bin yılın yolculuğudur “A”nın hikâyesi...… Öğreten ile öğrenenin... Acep hangisi daha yücedir aynı bayrak altında? Öğretmen ki muallimdir, öğretmekten öte eğitmektir işi, talimdir. Şekil verir, yoğurur. Salt bilgi değil, tavır da öğretir. Öğrenci ki talebedir, öğrenmeyi talep eder hep, satır satır, harf harf, cilt cilt bilgi ister, daha çok ister, daha çok araştırır. Yitik malını arar gibi... * * * Hakk’a yönelen alınlarda nurdur öğretmen, ve kederle ağlayan bir gözde yaş. Sevgiyi şefkat şefkat, saygıyı hürmet hürmet çoğaltır. Yelkenlilere emanet düşüncelerini maviliklerin kabaran bulutlarına yükleyerek enginlere gönderir yegan yegan; sonra ana kokulu sevgileri, inanç özlü kainatı sindirir sözlerine ve sarındırır ruhlarını çocukların, yankısını paylaştırmak üzere sevincin. Her gecenin ardında açan yeni bir sabahtır öğretmen, mustarip yollardan güneşe uzatır ellerini; ve bütün şarkılar susarken kutsal bir görev başlar. Her yıl yeniden öğrenilir “A”lar, her yıl noktalar yeniden öğrenilir. Doğrular, üçgenler ve baharlar üzerine bir medeniyet kurulur yeniden öğretmenin avuçlarında. Geceler karatahtasıdır onun, gündüzler tebeşiri ve ırakları yakın yakın getirir. Bir pergele uç olur ve çember çember çoğalır öğrenci yüzlerde. Hepimizin içinde bir öğretmen yaşar, hepimizin içinde bir hürriyet başlar. Ve nerede hasretler ve özlemler sona eriyorsa orada bir öğretmen vardır mutlak. Bütün çiçekler bir öğretmenin yalnız ve çileli mezarında açar, her biri bir öğrenci için ötelere selam gönderir. Bir harfine kırk yıl köle olmakla çıkılır zamanın yücesine ve uyanılmaz uykulara varmadan yemiş yüklü dallar yeniden düğmeler döker. * * * Ve öğrenci… Hakikate yürünen yollarda gururdur öğrenci, ve kaderle pişirilen bir ocakta aş. Bir nabız âhengiyle adım adım şekillenir bir muallim elinde, adım adım özgürlük bulur. Kalemini saydam sabahlar sivriltir, kılıcını yüreğindeki acılar biler. Dirseklerinde nasır nasır mutluluk, sevgi ve özgürlük olur hayat. Öğrenendir o, zulmet yurdunda bir ışık, bir ışık daha...…Ve göğün kıyısında bir çiçek, bir çiçek daha...…İklimlerce akan bir ırmak, bir ırmak daha... Güzel rüyalarla uyumalı bir öğrenci, aydınlık yüzler görmeli. Bir yağmur altında ıslanan tohumların renk renk filizlerinde yaşamalı, doludizgin umutlar fışkırmalı tomurlarından. Koklanmamış güllerimiz, bitmemiş başaklarımızdır öğrenciler bizim. Kelimelerce çoğalan zifiri gecelerimize harflerce mehtap...… İlim yolunda ölenin şehid olduğunu bilirler mi acaba öğrencilerimiz, acaba şehidleri kefenlemeye güneşler bulunamayacağını bilirler mi?!.. O halde şu ihtiyar kürede bir ömrü satırlara vakfeden değil midir Perverdigar’a yakın olan? Öğretmen ki ak saçlarını pırıl pırıl gözlere bağlayandır; anadır, babadır. Öğrenci ki üzgün yüreğiyle okul önlerinde ağlayandır; yavrudur, baladır. Bir öğrenci ile bir öğretmeni bir “A”dır birleştiren. Çünki “A” ile başlar aydınlık, ve “A” ile başlar Allah, “A” ile başlar Aaaahh!... Yeryüzünün bütün iyilikleri, bütün güzellikleri “A”dan yağar üstümüze. Öğrencileri “A”dan uzaklaştıranlara lanet olsun. Efendi olacakları köleleştirenler batsın yere. Kalem’e ve hokkaya and içerek.   İskender Pala

Yorumlar (yok) :: Yorum yazın! ::

<-- :: ÖNCEKİ SAYFA--> -->